رسیده داستان عشق ما پایان خدا حافظ
سیه شد روزگارانم سیه چشمان خدا حافظ
هزاران آرزو کردم که با تو راز دل گویم
نبود این سر برایت لایق دامان خدا حافظ
تو با لبخند و شور و عشق و طنازی و سرمستی
من و درد فراق و گریه ی پنهان خدا حافظ
به هر جا هر کسی دیدم مرا دیوانه می گوید
شدم از درد عشقت بی سر و سامان خدا حافظ
بزن تا می توانی با چکش بی وفاییها
مبارک باد بر من طاقت صندان خدا حافظ
به جان ناتوانم تلخی درد تو شیرین است
نمیخواهم علاج و چاره و درمان خدا حافظ
شدم ناکام عشق تو نمی بینی مرا دیگر
که مردم از فراقت با دل بریان خدا حافظ
غروب آفتاب عشق را باور نمی کردم
خدا حافظ خدا حافظ مه تابان خدا حافظ
بیان دیدگاه