عزیز بهرامی

غزل و دوبیتی هزارگی

کشکی بسم ببینه دو دیده مه دیده ره
تا بشنوه گپای دل ناشنیده ره

از بین چاه مینگروم افتیو ره چارده
گیری ره بر چه سخته طنیو بریده ره
برف سفید بر چه نشو می‌دیه راس و چپ
جاهای پای رفته ولی نارسیده ره
ما ره چطور مینگره چشمای فالبین
از شاخه‌ی درخت دو سیو پریده ره
انگشت موگیه باز که پرمشت کرده‌ای
سیگار نیم‌سوخته و ناکشیده ره


واژه‌های هزارگی استفاده شده در غزل
بسم: بازم
افتیو: آفتاب
گیری: گره
برچه: چرا، برای چه
طنیو: طناب
نشو می‌دیه
سیو: سیب
پرمشت: فراموش

Posted in ,

بیان دیدگاه