عزیز بهرامی

غزل و دوبیتی هزارگی

شنیدنی نیه هر سرصدا وپغ‌پوغله
صدای سنگ ده یک تیمِ خالی دغ‌دوغله

ده راه عشق که راهی شدی مسلح باش
ندشته باش کدم ترس و لرز تغ‌توغله
زمی سفید و قلخ ره خدا دده فرصت
نوای نوت ز نامطربان: قغ‌قوغله
مگر دو چشم ترا کس گرفته با دستش
ده گردگوشه خودخو تا کی ره جغ‌جوغله
نیه صیی که به دنبال یک رفیق بشی
ده بین مردمی که ناشنخته شغ‌شوغله


واژه‌های هزارگی استفاده شده در غزل
نیه: نیست
پغ‌پوغله: سروصدا اذیت کننده توسط کسی
تیم: ظرف فلزی معمولا برای روغن یا نفت
دغ‌غوغله: سروصدای به هم خوردن چیزی مثلا سنگ
تغ‌توغله: سروصدای شلیک پی هم
زمی: زمین
قلخ: کلاغ
قغ‌قوغله: سروصدای زاغ‌ها
گردگوشه: اطراف، دوروبر
جغ‌جوغله: بیهوده گشتن
نیه: نیست
صیی: صحیح
بشی: باشی
ناشنخته: ناشناخته
شغ‌شوغله: جستجوی جدی، زیر و رو کردن جایی برای یافتن چیزی

Posted in

بیان دیدگاه