تو سون از مه باضی غیتا نمیی نموری برچه نموپرسی ناخوش استی نموپرسی جوری برچه

کار تو خنده و موسخندی یه بیکار نشو گل بادام گل سیو بومنو، گلم خار نشو

چه خوب و چه بد بود گل سر سبد بود خوش اندام و قد بود گل سر سبد بود

دمبوره دم میگره از یاد و خیال یک نفر ار مجل پرسان مونه آوال و آل یک نفر

اگر از چوب و سنگه دمبوره مو خدایی شی قشنگه دمبوره مو