هر کجا که تو نباشی راه را گم می کنم در شب روشن جمال ماه را گم می کنم

نمی‌تنه عشق ره دستای احتیاج سراغ نی شوق وصل نی غم‌های لاعلاج سراغ

کشکی بسم ببینه دو دیده مه دیده ره تا بشنوه گپای دل ناشنیده ره

هشیار مست بوده‌ام و ساده‌ایم مست با باده مست بوده و بی باده‌ایم مست

که نادار و کیه دارا چقس تشنه چقس قنجی مه یک قطره تو یک دریا چقس تشنا چقس قنجی

ده  قشنگی خو کلو نامی و مشهور رفیق خوشنما خوشگل و خوب کمی مغرور رفیق

چه خوب و چه بد بود گل سر سبد بود خوش اندام و قد بود گل سر سبد بود

میه سراغ دل مه یادِ کم و غدر تو خود تو نمیی خیره کشکی بیه خبر تو

من دل به تو می بندم، تو دل به کسی دیگر سودای دیگر داری، شور و هوسی دیگر

ترس خطر ندری خوشم میه از تو ترس ضرر ندری خوشم میه از تو

تو بگو هر چه بوگی تابعِ دستور تو موشوم نمیدیم دل به کسی دلبرِ مغرور تو موشوم

رسیده داستان عشق ما پایان خدا حافظ سیه شد روزگارانم سیه چشمان خدا حافظ

رفته ای با رفتنت آرامِ جانم رفته است غم به دل دارم تبسم از لبانم رفته است

وقتی که می آید به لبهایت کمی خنده ترسیم می گردد چه تصویری از آینده