الی از خاطر تو تیدپرکمنمفامم کجایم لادرکمکرخته جان بی‌جان سنگه دل توشیشه میده وری ترک ترکم

بلیبور دلی که، عاشقی یه رای رفتون‌شی اگرچه سخته پی‌بُفتی رسیدو نارسیدون‌شی

موگه ده عاشقی خود ره کدی گم موگوم ده نیم جو ده نیم گندم موپورسه دل‌گرفتاری تبال ره؟ جواب شی ره میدوم آری کم و توم

چه خوب و چه بد بود گل سر سبد بود خوش اندام و قد بود گل سر سبد بود

میه سراغ دل مه یادِ کم و غدر تو خود تو نمیی خیره کشکی بیه خبر تو

من دل به تو می بندم، تو دل به کسی دیگر سودای دیگر داری، شور و هوسی دیگر

تویی مقصد تویی سرمنزل من تویی دریای من و ساحل من

قصد رفتونِ دور داری رفیق‌جو قصد کدام دوور داری رفیق‌جو

ترس خطر ندری خوشم میه از تو ترس ضرر ندری خوشم میه از تو

تو بگو هر چه بوگی تابعِ دستور تو موشوم نمیدیم دل به کسی دلبرِ مغرور تو موشوم

رسیده داستان عشق ما پایان خدا حافظ سیه شد روزگارانم سیه چشمان خدا حافظ

می شوی جدا جدا می روی قدم قدم می کنی جفا جفا می شوی ستم ستم

بلدی تو خیلی خیلی غدر دق شده دلم توغ کو چقدر ساده و صادق شده دلم

رفته ای با رفتنت آرامِ جانم رفته است غم به دل دارم تبسم از لبانم رفته است

اگر از چوب و سنگه دمبوره مو خدایی شی قشنگه دمبوره مو

وقتی که می آید به لبهایت کمی خنده ترسیم می گردد چه تصویری از آینده